نشست شانگهای؛ نمایش پوتین و شی، و انتظارات بزرگ تهران از «نزدیکی به شرق».

نشست شانگهای؛ نمایش پوتین و شی، و انتظارات بزرگ تهران از «نزدیکی به شرق».

نشست امسال «سازمان همکاری شانگهای» در بندر تیانجین چین، بار دیگر صحنه‌ای است برای نمایش اتحاد پکن و مسکو در برابر غرب و فرصتی برای رهبران آسیا تا دربارهٔ امنیت منطقه‌ای، تجارت و آینده نظم جهانی گفت‌وگو کنند.بیش از ۲۰ رهبر در روزهای نهم و دهم شهریور گرد هم می‌آیند و نگاه‌ها به نقش‌آفرینی ولادیمیر پوتین و شی جین‌پینگ دوخته شده است.مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، هم بامداد یکشنبه نهم شهریور برای شرکت در اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای راهی چین شد و همزمان رهبر جمهوری اسلامی نیز خواستار عملیاتی شدن «سند همکاری راهبردی ۲۵ ساله ایران و چین» شد.

تیمور اوماروف، پژوهشگر مرکز کارنِگی روسیه و اوراسیا در برلین، به رادیو اروپاى گفت: «نشست شانگهای تا حد زیادی به یک نمایش پوتین–شی تبدیل شده است. موضوع کمتر خودِ نشست است و بیشتر ملاقات‌های حاشیه‌ای اهمیت دارد.»در کنار این، بازگشت نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، به چین پس از هفت سال ايران و در سایه تنش‌های مرزی و فشارهای واشینگتن، می‌تواند زمینه‌ای برای کاهش تنش‌ها و حتی دیدار سه‌جانبه با پوتین و شی فراهم کند.برای کشورهای آسیای مرکزی نیز این نشست آزمونی است، چرا که باید میان نفوذ روزافزون چین و حضور سنتی روسیه تعادل ایجاد کنند.

لوکا انسِسکی، استاد مطالعات اوراسیا در دانشگاه گلاسگو، به رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی گفت: «چین و روسیه همکار و هم‌زمان رقیب‌اند، اما همان‌طور که در آسیای مرکزی می‌بینیم، میزان همکاری‌شان بسیار بیشتر از رقابت است.»او افزود: «در این منطقه مجموعه‌ای از ارزش‌های اقتدارگراپسند در حال شکل‌گیری است که ممکن است کار را برای رژیم‌های آسیای مرکزی ساده‌تر کند.»گرچه سازمان همکاری شانگهای سال گذشته با عضویت بلاروس گسترش یافت و ایران هم پیش‌تر به عضویت دائم درآمد، انتظار نمی‌رود در این دوره عضو تازه‌ای پذیرفته شود، هرچند چشم‌ها به درخواست ارمنستان و جمهوری آذربایجان دوخته شده است.