فناوری بومی نیاز حیاتی در شرایط جنگی؛ نگذاریم نخبگان هوش مصنوعی بروند.

 فناوری بومی نیاز حیاتی در شرایط جنگی؛ نگذاریم نخبگان هوش مصنوعی بروند.

مهدی شریعت‌زاده، پژوهشگر و متخصص هوش مصنوعی و علوم کامپیوتر در گفتگو با ضمن محکومیت حمله رژیم صهیونیستی به خاک کشورمان، در تحلیل این جنگ ۱۲ روزه اظهار کرد: در جریان جنگ ۱۲ روزه، دو نکته مهم از نظر فناوری هوش مصنوعی بسیار حائز اهمیت بود. نخست اینکه بسیاری از نیازهای ما به صورت واقعی خود را نشان دادند و نیازهای مصنوعی و غیرواقعی، بی‌ارزش بودن خود را اثبات کردند. گاهاً شاهد بوده ایم که بسیاری از پروژه‌ها بر اساس حل مسائل واقعی تعریف نشده‌اند و سرمایه‌گذاری و تخصیص بودجه به این پروژه‌ها معمولاً نتیجه‌بخش نبوده و در عمل مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. در زمان جنگ، این موضوع به شکل ملموس‌تری دیده شد و مشخص گردید که این پروژه‌ها برای حل مسائل واقعی طراحی نشده بودند.این دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف ايران در پاسخ به این سوال که آیا احتمال می‌دهید که پس از این جنگ ۱۲ روزه رقابت فناورانه منطقه‌ای تشدید شود؟ گفت: طبیعتاً پیش بینی می‌شود که اگر کشوری درگیر تأمین نیازهای اولیه خود باشد، توجه چندانی به فناوری نخواهد داشت.

بازرس علی البدل انجمن ملی هوش مصنوعی ایران ادامه داد: قاعدتاً رقابت فناوری بسته به شرایط هر کشور و اینکه آیا زیرساخت‌ها و نیازهای اولیه مردم یا دولت‌ها با مشکل مواجه می‌شود یا خیر، تغییر می‌کند. به عبارتی، اگر زیرساخت‌های کشور آسیب نبینند، طبیعتاً رقابت در حوزه فناوری جدی‌تر و در مقیاسی وسیع‌تر خواهد بود.وی ضمن بیان این مطلب که اگر چنین رویکردی اتخاذ شود، طبیعتاً شاهد رشد جدی اقتصاد فناوری و هم رسوخ فناوری در بخش‌های مختلف دولت و حاکمیت خواهیم بود، گفت: نشانه اولیه این موضوع، فراخوان‌ها و اطلاعیه‌های درخواست فناوری برای تأمین نیازهای داخلی ايران و کاربردی سازمان‌ها خواهد بود. اما اگر این درخواست‌ها و فراخوان‌ها از سوی دستگاه‌های دولتی مشاهده نشود، به احتمال زیاد مسیر توسعه فناوری به شکل اصولی، هدفمند و مؤثر طی نخواهد شد و هزینه‌کردهای دولتی در این حوزه نتیجه‌بخش نخواهد بود.

پژوهشگر و متخصص هوش مصنوعی و علوم کامپیوتر در پاسخ به سوالی دیگر مبنی بر اینکه با توجه به تجربه این جنگ، کدام فناوری‌ها (هوش مصنوعی، پهپادها، جنگ الکترونیک و سایبری) باید در اولویت سرمایه گذاری قرار گیرد، گفت: تجربه ۱۲ روزه شرایط جنگی نشان داد که توسعه فناوری نه فقط از نظر پیاده‌سازی، بلکه از لحاظ اقتضائات و پیش‌نیازهای بومی و شرایط خاص کشور انجام شود. به عبارت دیگر، تولید مجدد فناوری‌هایی که در سطح جهان وجود دارند یا اختراع دوباره چرخ با همان ویژگی‌ها، ايران کار ارزشمندی نیست.وی افزود: اگر توسعه فناوری بومی با در نظر گرفتن پیش‌فرض‌ها و شرایط خاص کشور—از جمله احتمال قطعی گسترده اینترنت، ضعف زیرساخت‌های ارتباطی، و مشکلات غیر بحرانی مانند سخت‌گیری نهادهای دولتی و خصوصی در به‌اشتراک‌گذاری داده‌ها—صورت گیرد، این فناوری می‌تواند بسیار کارآمد و مؤثر بوده و حتی در سطح جهانی نیز قابلیت رقابت داشته باشد.