ایلان برمن: ترامپ هنوز خواهان توافق است.

 ایلان برمن: ترامپ هنوز خواهان توافق است.

پنج روز پس از حملهٔ غافلگیرانه به خاک ایران و آغاز تقابل نظامی میان دو کشور، گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ تصمیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای ورود به این نزاع شدت گرفته است.آقای ترامپ پس از ترک ناگهانی نشست گروه هفت در کانادا،بارها در شبکه‌های اجتماعی دربارهٔ ایران نوشت.او گفت از مکان پنهان شدن علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران ، اطلاع دارد، امانوئل ماکرون دربارهٔ تلاش برای آتش‌بس «اشتباه» کرده و او به دنبال چیزی فراتر از آن است، و سپس از «تسلیم بی‌قید‌وشرط» ایران سخن راند. این وضعیت به کدام سو می‌رود؟ایلان برمن، نایب رئیس اندیشکده‌ای به نام «انجمن سیاست خارجی آمریکایی» در واشینگتن‌دی‌سی، به پرسش‌های در این زمینه پاسخ‌می‌دهد.از نظر من سیاست فعلی ایالات متحده، تشدید تنش به منظور کاهش تنش است. 

رئیس‌جمهور ترامپ در گذشته به روشنی گفته است که حالت نهایی مطلوب او این است که این رژیم به میز مذاکره بیاید و واقعاً در مورد برنامه هسته‌ای خود امتیازات معناداری بدهد. او در روزهای اخیر به طور فزاینده‌ای ناامید شده است زیرا مشخص بود که رژیم ایران فقط وقت‌کشی می‌کند، که آن‌ها واقعاً با حسن‌نیت در مورد برنامهٔ هسته‌ای مذاکره نمی‌کنند. آن‌ها اساساً فقط وقت تلف می‌کردند.خب، بله، و برای من مشخص نیست که آیا این یک برنامهٔ واقعی بود یا فقط مطرح شده بود، حتی با این‌که کاخ سفید می‌دانست اسرائیلی‌ها قرار است قبل از آن حمله کنند. اما چیزی که من اکنون مهم می‌دانم این است که رئیس‌ جمهور اسلامى ايران هنوز خواهان توافق است. کاری که اسرائیل انجام داده، حداقل تاکنون، واقعاً این احتمال را افزایش داده است که ایران پای میز مذاکره بیاید و امتیازات معناداری بدهد. من فکر می‌کنم این هنوز هدف سیاست دولت ترامپ است. اما برای رسیدن به این هدف، ترامپ باید تهدید معتبری برای تشدید تنش داشته باشد.

 و من معتقدم به همین دلیل است که شما شاهد این حرکت قابل توجه ادوات نظامی به خاورمیانه هستید، زیرا راه دیگری برای این کار وجود دارد. اگر رژیم ایران تسلیم نشود و به میز مذاکره بازنگردد، فکر می‌کنم رئیس‌جمهور آماده است تا به اسرائیل در حمله به فردو و سایر مکان‌ها کمک کند، اما فکر نمی‌کنم این اولویت اول او باشد.همان مدل قدیمی عراق است که تغییر رژیم از خارج تحمیل می‌شود. فکر نمی‌کنم اسرائیل یا ایالات متحده هیچ میلی به آن داشته باشند. اما فکر می‌کنم کارهایی هست که هر دو کشور می‌توانند انجام دهند جمهور اسلامى ايران که به نفع یا ایجاد مزیت برای نیروهای مخالفی باشد که از داخل عمل می‌کنند، و اسرائیل تعداد کمی از آن‌ها را انجام داده است. به مقر بسیج حمله شده است. وزارت اطلاعات بمباران شده است. و فکر می‌کنم این کارها با هدف ایجاد فرصتی برای ایرانی‌ها انجام می‌شود تا امور را به دست خودشان بگیرند. اما آیا فشار جدی از سوی اسرائیل یا آمریکا برای حمایت از مخالفان ایران و به نوعی تشویق و حمایت از آن‌ها در صورت قیام وجود دارد؟ من هنوز چنین چیزی را نمی‌بینیم.