گفتوگو با داریل کیمبال؛ ایران و آمریکا چگونه میتوانند به توافق دست یابند؟
گفتوگو با داریل کیمبال؛ ایران و آمریکا چگونه میتوانند به توافق دست یابند؟
در حالی که حدود دو هفته است بحثهایی در جریان است که نشان میدهد چالش اصلی در مذاکرات هستهای تهران و واشینگتن، شکل برنامهٔ هستهای ایران پس از دستیابی به یک توافق احتمالی است، اما دو کشور هنوز صحبتی از مانع یا چالش در مذاکرات نکردهاند.آیا برنامهٔ هستهای تهران محدود خواهد شد و اورانیوم غنیسازیشده به خارج از مرزهای ایران منتقل خواهد شد؟ یا آنطور که در دو دههٔ اخیر پیش رفته، این برنامه بهرغم محدود شدن، همهٔ مشخصات یک چرخه کامل سوخت را خواهد داشت.ایران و آمریکا چگونه میتوانند به یک توافق دست یابند، وقتی دربارهٔ اصلیترین موضوع، دستکم در فضای عمومی رویکرد مشترکی وجود ندارد. این موضوع را با داریِل کیمبال، مدیر اجرایی «انجمن کنترل تسلیحات» در واشینگتن در میان گذاشتیم.مذاکرهکنندگان ایرانی نیز گفتهاند که این مفید نیست. ترامپ از قبل از روز تحلیف، پیوسته گفته که میخواهد با ایران به توافق برسد تا از ایران مسلح به سلاح هستهای جلوگیری کند. او گفته که این جایگزین بهتری برای جنگ است، اما دربارهٔ اینکه آمریکا از این توافق چه میخواهد کمی تغییر میبینیم.
ما از استیو ویتکاف شنیدهایم که ایالات متحده ممکن است مایل به توافقی باشد که توانایی ایران برای غنیسازی را به حداکثر ۳.۶۷ درصد محدود کند، که سطح بسیار پایینی است و برای سوخت هستهای تجاری استفاده میشود، ضمن اینکه امکان بازرسیهای بسیار گستردهتر را فراهم میکند.از سوی دیگر، ما شنیدهایم که مارکو روبیو، وزیر خارجه، و سپس ترامپ در آخر هفته گفتهاند که به چیزی کمتر از برچیدن کامل برنامهٔ هستهای ایران رضایت نخواهند داد، که به نظر من غیرواقعبینانه است. این هدفِ برخی از دولتهای جمهوریخواه از اوایل سال ۲۰۰۰ بوده است. هرگز چیزی نبوده که ایران با آن موافقت کرده باشد یا فکر میکنم با آن موافقت کند؛ و برای جلوگیری از بحران بر سر برنامه هستهای ایران ضروری نیست.اگر ایران ظرفیت غنیسازی اورانیوم را نداشت، از دیدگاه عدم اشاعه ایدهآل بود، اما واقعیت موجود این نیست. ایران تقریباً بیست سال است که چنین ظرفیتی را در سطوح مختلف دارد. این گزینهای است که به عنوان عضوی از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای، تا زمانی که به تعهدات پادمانی خود عمل کند، در اختیار دارد.لذا ایران بر داشتن مقداری قابلیت غنیسازی اورانیوم اصرار خواهد کرد. اما البته خطر این است که این میتواند در مقطعی در آینده گسترش یابد.
این فناوری میتواند به صورت مخفیانه برای انباشت اورانیوم در سطح لازم برای ساخت بمب استفاده شود.در نتیجه، این خطر وجود دارد، اما میتوان غنیسازی اورانیوم ایران را به سطوح بسیار پایین محدود کرد، بازرسیها و پادمانهای بسیار سختگیرانهتری را اعمال کرد و ایران را در توافق نگه داشت.گاهی اوقات رسیدن به نتیجهای بهتر از قبل امکانپذیر نیست. اما گزینههایی وجود دارد که میتوان دنبال کرد که از برخی جهات، پیشرفتهایی نسبت به برجام محسوب میشوند. یک راه این است که اطمینان حاصل شود که بازرسیهای سختگیرانهتری در ایران انجام میشود، بررسی دقیقتری در مورد فعالیتهای احتمالی تسلیحاتی صورت گیرد، شفافیت بیشتری در مورد مکانهای تولید سانتریفوژها و فهرست موجودی قابل تأیید سانتریفوژها وجود داشته باشد.به علاوه، این مذاکره میتواند به یک رویکرد منطقهای منجر شود که برنامه و تحقیقات انرژی هستهای آیندهٔ ایران را بهتر با برنامههای سایر کشورها ادغام کند. و همچنین میتواند ممنوعیتها و استانداردهای منطقهای برای فعالیتهای خاص وجود داشته باشد.به عنوان مثال، هیچ کشوری در منطقه غنیسازی بالاتر از ۳.۶۷ درصد انجام ندهد، سوخت هستهای مصرفشده را که میتواند منجر به تولید پلوتونیوم شود، بازفرآوری نکند و غیره.
بواسطة behar Ali
في
مايو 26, 2025
تقييم:
.jfif)
.jfif)
مقالهای عالی و مفید بود، از خواندنش لذت بردم.
ردحذفموضوعی مهم را با حرفهایگری مطرح کرده بود.
ردحذف