پدیده «زن‌کشی» در ایران؛ هر دو روز یک زن کشته می‌شود.

پدیده «زن‌کشی» در ایران؛ هر دو روز یک زن کشته می‌شود.

پدیده «زن‌کشی» در ایران طی روزهای اخیر دامنهٔ جدیدی پیدا کرده و قتل زنانی که به دست اعضای خانوادهٔ خود کشته می‌شوند خبری عادی شده است.هنوز نام «کانی عبدالهی» ۱۷ ساله که ششم بهمن‌ در روستای ماشکان از توابع پیرانشهر توسط پدرش به قتل رسید، فراموش نشده بود که روز دهم بهمن خبر قتل عاطفه زغیبی، زن ۱۷ ساله در شوشتر، منتشر شد.بررسی‌های نشان می‌دهد که از ابتدای سال جاری خورشیدی تا ۱۲ بهمن‌ماه، دست‌کم ۱۳۳ زن به دلایل ناموسی یا غیره توسط اعضای خانوادهٔ خود کشته شده‌اند. یعنی به ازای هر دو روز، یک زن در ایران کشته می‌شود.اما با وجود روند تکرار شونده خشونت علیهٔ زنان و قتل‌های خانوادگی، لایحهٔ حمایت از زنان در برابر خشونت از سال ۹۲ تاکنون در مجلس خاک می‌خورد.بر اساس بررسی اخبار مرتبط با قتل زنان تا ۱۲ بهمن امسال که معادل ۳۱۸ روز بوده، تنها سه قتل با هدف سرقت یا تجاوز، توسط افرادی غیر از اعضای خانواده انجام شده است. از سوی دیگر، تنها یک مورد از این زن‌کشی مربوط به اتباع خارجی (افغانستان) بوده است.قتل‌هایی که در سال گذشته انجام و در سال جاری افشا و رسانه‌ای شده، در این آمار نیامده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که قتل‌های خانوادگی در تمام شهرها اعم از تهران و مشهد تا آبادان و سنندج و زاهدان پراکنده‌اند.نام زنان مدام در صفحات حوادث می‌آید. هنوز نام «کانی عبدالهی» ۱۷ ساله که ششم بهمن‌ در روستای ماشکان از توابع پیرانشهر توسط پدرش به قتل رسید، فراموش نشده بود که خبر قتل عاطفه زغیبی، زن ۱۷ ساله، در دهم بهمن منتشر شد.

بر اساس اخبار رسانه‌های ایران، خانم زغیبی در حالی که نوزادش را در آغوش داشت، با شلیک ۱۶ گلوله توسط پدر و برادرش به قتل رسید. ساعاتی پس از این قتل، خبر کشته شدن گلنار رستمی، از اهالی کرمانشاه، منتشر شد. این زن ۲۷ ساله که هشت ماهه باردار بود، توسط خانوادهٔ شوهرش هدف شلیک گلوله قرار گرفت.رسانه‌های ایران نوشته‌اند عاطفه زغیبی دو سال پیش با مرد جوانی که قصد ازدواج با او را داشت، فرار کرد. یک سال قبل، همسر عاطفه در نشست عشایری و به رسم «فصل»، شش میلیارد ریال به خانواده او پرداخت کرد تا اختلافات حل شود و ازدواج آن‌ها به رسمیت شناخته شود. اما اعضای خانواده بعد از یک‌سال، تصمیم به قتل او گرفتند.سایت خبری «رکنا»، پس از قتل عاطفه مدعی شد با توجه به وقوع قتل‌های ناموسی در سال‌ها و ماه‌های گذشته در استان خوزستان، در تمام موارد یا شکایت خصوصی انجام نشده یا اگر شکایتی وجود داشته، توسط اولیای دم منجر به رضایت شده است.فصل اشتراک قتل خانوادگی عاطفه و کانی، «دوست داشتن» است. او نیز به پسری علاقه‌مند بود که پدرش متوجه شد، و او را با ضربات چاقو به قتل رساند.به نوشته روزنامه «هم‌میهن»، بهمن پارسال نیز دختر عموی کانی به «مرگ غیرطبیعی» از دنیا رفت که حالا دیگر همه از آن به عنوان «خودکشی» یاد می‌کنند. پدر او هیچ‌گاه به مراجع قانونی احضار نشد.

آمار رسمی در خصوص قتل‌های خانوادگی در ایران وجود ندارد و به گفته سازمان حقوق بشر ایران، «در بسیاری از موارد قتل زنان گزارش نمی‌شود و یا به‌طور غلط به‌عنوان خودکشی و تصادفات گزارش می‌شوند».با این حجم از خشونت، لایحهٔ حمایت از زنان در برابر خشونت، از سال ۱۳۹۲ در مجلس شورای اسلامی خاک می‌خورد و هر چندسال یک‌بار فقط نام عوض می‌کند و بعد از مدتی بایگانی می‌شود. اکنون جدیدترین نام آن «لایحه حفظ کرامت و حمایت از زنان در برابر خشونت» است که در حد لایحه مانده است. در مقابل، لوایحی مانند «حجاب و عفاف» با دو فوریت در مجلس به صورت قانون تصویب می‌شوند.آقای دهقان بر این باور است که «کشور فاقد پارلمانی است که ارادهٔ ملت را به قانون تبدیل کند، به خصوص آن که از صافی شورای نگهبان عبور می‌کنند. در چنین مجلسی نمی‌توان انتظار داشت که خارج از موضوعات ایدئوژیک و موازین اسلامی، قانونی که منافع عموم در آن دخیل است را وضع کنند».بنابر قوانین اسلامی، پدر در صورت قتل فرزند، تنها به پرداخت دیه به ورثهٔ مقتول و حبس تعزیری از سه تا ۱۰ سال محکوم می‌شود. البته این قانون در مورد مادر متفاوت است و درصورت ارتکاب قتل فرزند، اولیای دم می‌توانند تقاضای قصاص کنند. نبود تناسب بین جرم و مجازات، می‌تواند یکی از دلایل وقوع جرم باشد.روزنامهٔ «هم‌میهن» به نقل از عثمان مزین، وکیل دادگستری، نوشته که «عدم مجازات پدر به‌دلیل قتل فرزندان، موجب افزایش قتل توسط پدران شده، حتی در مواردی که پدر قاتل نیست و مثلاً برادر یا شوهر قاتل است؛ پدر، خلاف‌واقع، خود را قاتل معرفی می‌کند تا قاتل از مجازات مصون بماند».